[Novel]Kirsch ราชาตกกระป๋อง 01

posted on 03 Oct 2011 20:19 by teamzero in Kirsch

 

เรื่องนี้เป็นนิยายที่ขึ้นด้วย อืม...ความฝันเป็นเหตุ ส่วนหนึ่ง บวกกับอย่างแต่งอะไรแปลกๆ?

ภาษาก็ไม่ได้สวยหรูอะไรมากแถม คำผิดเยอะ สุดยวด Foot in mouth เจอๆ ก็ช่วยบอกๆ ก็บ้างนะขอรับ

 

เคียร์ ราชาตกกระป๋อง ภาค ขุนพลทั้ง 5

 

          ปฐมบท

 

          ในค่ำคืนอันเงียบสงัดแมกไม้สั่นไหวราวกับต้องการข่มขู่ผู้บุกรุก บรรยากาศอันแสนวังเวงบริเวณโดยรอบนั้นไม่ทำให้บุคคลที่เดินวนไปวนมาด้วยความกังวนในห้องที่มีแสงไฟริบหรี่จากเทียนไขแท่งน้อย เสียงฝีเท้าของเขาที่เดินไปทั่วห้องยังคงดังอย่างสม่ำเสมอ เหงื่อกาฬเม็ดใหญ่ค่อยๆ ไหลซึมทั้งๆ ที่อุณหภูมิในห้องไม่มีท่าทีว่าจะร้อนเลยซักนิด ตอนนี้เขารู้สึกอยากนำมือทั้งสองข้างขึ้นมากัดเล็บตัวเองขึ้นมาอย่างตงิด ด้วยความรู้สึกตื่นเต้นปะปนไปกับความกังวนถึงหญิงสาวอันเป็นที่รักในห้อง ถ้าไม่ติดว่าภาพพจน์เขาที่อุสาหะสั่งสมมามันจะทลายเพียงพริบตา เขาคงกัดเล็บที่ยาวของตนจนสั้นกุดเป็นแน่

          “อึ๊ก...อ๊า!!” เสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังขึ้นจากข้างในห้องที่มีเพียงประตูไม้ขวางกั้น เขายิ่งเป็นกังวลมากยิ่งขึ้น แต่แล้วก็ตามมาด้วยเสียงเล็กๆ ของอีกหนึ่งชีวิต เขาเริ่มเผยยิ้มขึ้นเล็กน้อยด้วยความดีใจ แต่ในใจลึกๆ แล้วก็ยังเป็นห่วงคนข้างในห้องอยู่ดี ไม่นานนักก็มีเสียงเปิดประตูดึงความสนใจของเขาออกจากความนึกคิดส่วนตัว

          แอ๊ด....

          หญิงสาววัยกลางคนที่เปิดประตูโผล่หน้าออกมาพลางระบายยิ้มที่ยินดีให้กับนายเหนือหัวของตน

          “เป็นเด็กผู้ชายเพคะ...”

           “...เยี่ยม!! เยี่ยมมาก...นมตอนนี้เราทั้งดีใจทั้งห่วงหญิงจนไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว...” เสียงที่แสดงถึงความปิติยินดียิ่งนักเมื่อได้ยินว่าเขาได้ลูกชาย ทว่าประโยคหลังนั้นต้องทำให้หญิงสาวตรงหน้ายิ่งยิ้มเอ็นดูมากขึ้น

           “พระองค์ทรงตื่นเต้นไปแล้ว ตอนนี้พระองค์ทรงเป็นพ่อคนแล้วนะเพคะ...”

           “ก็เรา..ไม่เคยมีลูกมาก่อนนี่นะ...” ราชาทำหน้ามุ่ยอย่างไม่ค่อยพอใจเสียเท่าไหร่ แต่เมื่อหญิงสาววัยกลางคนตรงหน้าเปิดประตูกว้างขึ้นเหมือนเชื้อเชิญให้เขาเข้าไปในห้อง

           “เสด็จพี่...” หญิงสาวเจ้าของใบหน้างดงามที่มีน้ำตารื้นเล็กน้อย ตามใบหน้าหวานมีเหงื่อเม็ดใสไปทั่วใบหน้าหวานก่อนที่จะโดนซึมซับด้วยผ้าขาวสะอาดที่ราชาหนุ่มเป็นคนซับให้อย่างเบามือ

           “หญิง...หญิงพยายามได้ดีมาก เราดีใจเหลือเกิน” หญิงสาวแย้มยิ้มหวานส่งให้บุรุษอันเป็นที่รักก่อนหลับตาพริ้มรับจุมพิตแสนหวานอย่างช้าๆ เงยดวงหน้าขึ้นรับสัมผัสบางเบาไม่นานใบหน้าหล่อเหลาก็เลื่อนใบหน้าขึ้นไปจุมพิตบนหน้าผากมลด้วยความรักใคร่ จากนั้นจึงค่อยๆ ผละออกมาจ้องมองด้วยสายตาหวานซึ้ง

            “แหม นมละอิจฉาคนหนุ่มสาวจริงๆ เพคะ” เสียงหญิงสาววัยกลางคนเอ่ยขัดจังหวะคู่รักหนุ่มสาวที่ให้กำเนิดบุตรผู้เป็นพยานแห่งรักของทั้งคู่ แม่นมส่งสายตากรุ้มกริ่มให้คนทั้งคู่ที่หน้าขึ้นสีเรื่อน้อยๆ เธอประคองส่งเด็กทารกเพศชายตัวน้อยในผ้าสีขาวสะอาดแก่ผู้เป็นมารดา นางยิ้มอ่อนหวานเมื่อเห็นใบหน้าของลูกน้อย

             “แอ๊” เสียงเด็กทารกผิวอมชมพูปากจิ้มลิ้มที่อ้ายิ้มอย่างมีความสุขพร้อมกับมืออวบเล็กป่ายสะเปะสะปะไปทั่ว หญิงสาวรับทารกตัวน้อยมาประคองไว้ในอ้อมอกด้วยความทุลักทุเลเล็กน้อยเพราะความที่ไม่คุ้นเคยมาก่อนทำให้ราชาหนุ่มหัวเราะขึ้นเบาๆ อย่างเป็นสุข พลางส่งมือแกร่งเข้าไปจับมือน้อยๆ ทารกกำนิ้วของราชาหนุ่มแน่นยิ่งทำให้เขาหัวเราะด้วยความเอ็นดู “ดูท่า ลูกจะชอบเสด็จพี่มากแน่ๆ เล่นไม่ปล่อยเช่นนี้ คิกๆ”

              ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆ กับคำพูดของคนรัก ก่อนจะนั่งคุกเข่าที่ข้างเตียงโดยที่ไม่นำนิ้วที่ถูกเกาะกุมด้วยมือเจ้าตัวน้อยออก เขาสูดหายใจเข้าก่อนเสียงทุ้มลึกของเอาค่อยๆ เอ่ยออกมา

               “ต่อไปนี้ เจ้าจะมีนามว่าเคียร์ บุตรแห่งข้าผู้เป็นราชาปีศาจ” ราชาปีศาจเอ่ยออกมาเบาๆ จากที่ยิ้มอยู่แล้วตอนนี้เขาฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิม แล้วตอนนี้รู้สึกว่ารอยยิ้มนี้มันจะหุบลงไม่ได้เสียด้วย

 

                องค์ราชาเจ้าแห่งปีศาจผู้ถูกขนานนามว่าจอมมาร ต่างเป็นที่ยำเกรงของเหล่าปีศาจในขณะนี้ กำลังมีความสุขกับชีวิตน้อยๆ ที่เกิดมาตรงหน้าอย่างออกนอกหน้าเลยทีเดียว ต่อไปหลังจากนี้...เขาจึงถูกขนานนามว่า คุณพ่อผู้เห่อลูก...
 
 
To be con...

edit @ 3 Oct 2011 20:36:35 by zxтoг-zєяo #

Comment

Comment:

Tweet