[Fic] Gintama : Snow Dream [yaoi]

posted on 21 Feb 2010 15:14 by teamzero in Fic-Gintama

Fiction Gintama

 

Title : Snow Dream

 

Genre(s) : yaoi

 

Rate : Nc18+  ละมั้ง? ที่จริง...ตามใจเซ็กเตอร์นั่นแหละ.../โดนถีบติดฝา

 

Summary : Gintoki x Higikata

 

 

ไม่รู้ไรดลใจให้มานั่งแต่งฟิค....มั่วซั่วเช่นนี้นะ... แต่งค้างไว้ไม่ได้เอามาลง...อืม...เอาของเก่ามาลงทั้งๆที่มันผ่านมาแล้วน่อ...ไม่ว่าอย่างไรก็ห้ามนำไปโพสที่อื่นนะค่ะ ไม่งั้นเอาบาซูก้าไล่สอยด้วย! อย่าหาว่าน้องหมาไม่เตือนนะฮร๊า

 

*ฟิคเรื่องนี้ผู้แต่งแค่หยิบยืมรายนามตัวละครมาจากเรื่องกินทามะ ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหรือเกี่ยวข้องกับบุคคลหรือสถานที่ใดๆทั้งสิ้นค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

ในค่ำคืนของวันที่ 25 ธันวาที่หนาวเย็น ค่ำคืนนี้เป็นวันแห่งเทศกาลขอบคุณพระเจ้า ภายใต้แสงจันทร์แห่งเมืองเอโดะเวลานี้สายทางเดินขณะนี้เต็มไปด้วยผู้คนที่เดินออกมาเที่ยวฉลองในค่ำคืนคริสต์มาสอย่างครึกครื้น วันนี้เป็นวันแห่งความสุขในทางกลุ่มรับจ้างสารพัดก็เช่นกัน ยัยหมวยแรงช้างแห่งเผ่ายาโตะ กับเจ้าแว่นหน้า และเจ้าหมาเทพตัวบะเฮิ่มอีกหนึ่งดินไปตามทางอย่างพลิดเพลินไปพร้อมกับบรรดาผู้คน และการออกร้านตามทาง ส่วนเจ้าของผมสีเงินนะเหรอก็เดินอมยิ้มมองลูกจ้างของตัวเองอย่างมีความสุขเช่นกัน

 

“คุณกินครับ คนเยอะมากผิดคาดเลยนะครับเนี้ย” เจ้าแว่นหน้าจืดที่คอยแต่ตบมุกตลอดฉากหันไปพูดกับเจ้าของหัวสีเงินหยักศกธรรมชาติ

“แหม่ๆ มันก็เป็นธร...นะ...นี่มัน” จู่ๆกินโทกิก็หยุดชะงักก่อนจะโพล่งออกมาเต็มคำเฉลยให้ชินปาจิ

“กลิ่นน้ำตาลสายไหม!”

“มันจะไปมีได้ไงเพ่! ไม่ใช่เทศกาลปีใหม่นะเฮ้ย!”

“อ้าวก็นี่ไง” ว่าแล้วกินโทกิก็ชี้ไปที่น้ำตาลสายไหมสีชมพูที่อยู่ในมือซ้าย ทำเอาชินปาจิถึงกับกุมขมับ

“อาชินปาจิเอาแอ๊ปเปิ้งเคลือบน้ำตางไหมน่อ” ชินปาจิหันขวับไปมองที่มือของคางุระที่ถือแอ๊ปเปิ้ลเคลือบน้ำตาลในมือจำนวน 5 อันในมือ ส่วนซาดะฮุรุหมาเทพตัวยักษ์ที่ปกติจะอยู่กับยัยหมวยแรงช้างหันไปงับหัวคุณกินที่ตอนนี้เลือดไหนออกจากหัวสีเงินๆตอนนี้จะถูกย้อมเป็นสีแดงอยู่ร่อมร่อ

“เจ้ยยย คางุระจ๊างง! บอกซาดะฮารุให้เลิกงับ(กิน)หัวคุณกินได้แล้ววว” คางุระที่กำลังกินแอ๊ปเปิ้ลเคลือบน้ำตาล(ที่ไม่รู้ซื้อมาจากที่ไหน)อย่างอร่อยจำต้องละและหันไปทางหมาเทพ

“ซาดะฮารู๊ว ปล่อยอากินจังได้แล้วน่อ” ถึงคางุระจะบอกให้ซาดะฮารุปล่อยจากหัวเงินที่ตอนนี้ถูกย้อมเป็นสีแดงไปแล้วแต่ปฏิกิริยาของซาดะฮารุยังคงงับอยู่เหมือนเดิม คางุระจึงจัดการง้างปากซาดะฮารุให้ปล่อยหัวคุณกิน

“อูย....สมองไหลออกมาเปล่าวะเนี้ย รู้มั๊ยว่าชั้นเห็นแก่แกเป็นหมาประจำร้านชั้นหรอกนา” คุณกินลูบหัวตัวเองที่เป็นสีแดงไปแล้วอย่างหัวเสียแต่ก็ไม่หันไปว่าซาดะฮารุแม้แต่น้อยทำเอาคางุระ ชินปาจิ แม้แต่ซาดะฮารุก็ยังต้องผงะถอยหลังไปสองก้าว

“เฮ้ๆ พวกแกเป็นอะไรกัน” คุณกินหันไปมองเหล่าลูกน้องร้านรับจ้างสารพัดที่ถอยห่างจากเขาไปสองก้าวอย่างไม่เข้าใจ

“อาซาตานมาให้พรในวังคิกมากหรือไงน่อ...” คางุระกระซิบบอกชินปาจิด้วยในหน้าที่ซีดยิ่งกว่าปกติ

“ซานต้าต่างหากละครับคางุระจัง แล้ววันคิดมากนี่มันมีซะที่ไหนละครับ”

“เอาเถอะน่อ อั๊วอยากรู้”

“ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน หรือว่าเพราะซาดะฮารุงับหัวคุณกิน” คางุระและชินปาจิหันไปมองหมาเทพตัวไม่เล็กก่อนหันไปมองคุณกินที่หายใจเป็นไอสีขาวเพราะอากาศหนาวในคืนคริสต์มาส

“คุณกินเขาคิดอะไรอยู่กันแน่นะ...”

 

++++++++

 

ในคฤหาสน์ หลังใหญ่ของชาวสรรค์แห่งหนึ่ง ภายในมีการตกแต่งอย่างสวยงามให้เข้ากับเทศกาลคริสต์มาสอีฟ ภายในงานแขกผู้รับเชิญส่วนใหญ่จะเป็นคนใหญ่คนโตในเอโดะแล้วที่แน่นอนรัฐบาลบาฟุคุก็ถูกเชิญให้มาร่วมงานนี้ด้วยเช่นกัน

มุมจุดอับภายในคฤหาสน์เหล่าหน่วยกองกำลังติดอาวุธชินเซ็นกุมิยืนดื่มด่ำกับความสนุกในงานกันถ้วนหน้า ยกเว้นท่านรองปีศาจฮิจิคาตะ โทชิโร่ที่ยืนด้วยสีหน้าที่บ่งบอกว่า “ตูอยากออกไปจากที่นี่!” ถ้าป๋าไม่บังคับให้หน่วยชินเซ็นกุมิให้มาละก็ไม่มีทางย่างเท้าเข้ามาที่นี่หรอกเฟ้ย! ฮิจิคาตะคิดในใจอย่างอารมณ์เสียซึ่งมันเริ่มส่งผลต่อทุกคนในหน่วยที่อยู่ใกล้ๆฮิจิคาตะ ทุกคนเริ่มกระเถิบออกห่างด้วยว่าถ้าพี่แกระเบิดออกมาคนใกล้ๆโดนลูกหลงอย่างแน่นอน

“คุณฮิจิคาตะ ดื่มนี่สิครับ” โอคิตะเจ้าหน้าละอ่อนสายพันธุ์ S แห่งหน่วยยื่นแก้วในมือมาให้ฮิจิคาตะที่บนขมับมีเส้นเลือดเต้นตุบๆอยู่ ฮิจิคาจะปรายตามองน้ำในแก้วที่อยู่ในมือโอคิตะ สีของน้ำเป็นสีแดงเหมือนสีของไวน์แดง ฮิจิคาตะจ้องมองซักครู่ก่อนจะยื่นมือออกมาจับแก้ว

“ขอบใจโชโกะ” ฮิจิคาตะพูดขอบใจโอคิตะ! มันเป็นเรื่องที่อเมซิ่งอินไทยแลนด์อย่างมาก!! ทุกคนที่อยู่ใกล้ๆฮิจิคาตะแม้แต่โชโกะก็ทำหน้าอึ้งไปกับเขาด้วย ฮิจิคาตะยกแก้วขึ้นจรดริมฝีปากแล้วเอามาถือโดยที่ไม่ดื่มน้ำสีแดงสดลงไปก่อนจะหันหาใครบางคน

“เฮ้ไอ้คุณยามาซากิมานี่ดิ๊” จู่ๆฮิจิคาตะก็เรียกปริ๊นออฟแบตมินตันไม่ใช่สิ สายลับที่คอยแต่โดดงาน(ไปตีแบต)มาอยู่ตรงหน้าก่อนจะยื่นแก้วในมือให้

“เอ๋...ท่านรองเอามาให้ผมทำไมครับเนี้ย” ยามาซากิทำหน้างงเพราะคุณท่านรองเขาไม่เคยให้อะไรแก่เขาเลยมันก็ต้องสงสัยเป็นธรรมดา

“ดื่มๆไปเถอะนา” ยามาซากิที่ไม่รู้อะไรเลยแม้แต่น้อยดื่มน้ำสีแดงสดเข้าไปรวดเดียว ซักพักภายในท้องของยามาซากิก็รู้สึกปั่นป่วนขึ้นมาอย่างกะทันหันก่อนจะส่งแก้วคืน

“ผะ...ผมขอตัวก่อนนะครับ...อึ๊ก...ห้องน้ามมมมมมมมม” ยามาซากิรีบวิ่งออกจากตรงนี้ทันทีเพื่อวิ่งไปทิ้งระเบิดหรืออะไรต่างๆลงโถส้วม ฮิจิคาตะมองแก้วในมือก่อนมองโอคิตะอย่างเอาเรื่อง

“ชิ...พลาดจนได้” โอคิตะพูดอย่างเสียดาย

“นี่แกใส่ยาถ่ายเข้าไปเนี้ยนะ!” ฮิจิคาตะโวยวายใส่โอคิตะที่ทำไม่รู้ไม่ชี้อย่างกวนต่อมที่ข้างล่างอย่างแรง

“เอาน่าๆ โทชิก็อย่าโวยวายเลยอย่างน้อยยามาซากิมันก็ซวยแทนนายนะ” กอริล่า เอ้ยคุณคอนโดหัวหน้ากอริล่าแห่งกลุ่มชินเซ็นกุมิผู้มีขนหลังถ้ำอันไกลโผ้น(กะแฉให้หมดเลยรึไงวะ!) เอ่ยปากห้ามทัพทั้งสองคนก่อนเรื่องจะบานปลาย

ฮิติคาตะก็ได้แต่เพียงส่งสายตาพร้อมรังสีฆ่าฟันไปให้โอคิตะอย่างเดียวเมื่อมองผ่านโอคิตะไปมันทำให้ฮิจิคาตะเบิกตากว้างและอ้าปากค้างให้ยุงบินเข้าปาก สิ่งที่ฮิจิคาตะเห็นคือคู่ปรับคู่กัดของเขาเจ้าของหัวสีเงินผู้มีใบหน้าเหมือนปลาตายตลอดเวลาเจ้าบ้าของหวานหนึ่งเดียวเจ้าซากะตะ  กินโทกิ! ทำไมมันมาอยู่ที่นี่ได้! โอคิตะที่เห็นฮิจิคาตะอ้าปากค้างไว้เตรียมเอายาถ่ายอีกจำนวนหนึ่งที่เอามาเผื่อฉุกเฉินตั้งท่าจะหย่อนลงปาก แต่มือฮิจิคาตะคว้าหมับเข้าให้ก่อนจะเข้าสู่ปากของเขา

“นี่แกคิดจะทำไรอีกฟะไอโชโกะ”

“หย่อนยาดับกลิ่นปากไงครับคุณฮิจิคาตะ” โอคิตะพูดหน้ายิ้มๆ(อย่างแหละสด)พร้อมด้วยน้ำเสียงล้อเลียน และแน่นอนคุณคอนโดต้องเข้ามาห้ามทัพเช่นเดิม ทั้งคู่เขม็งกันอย่างไม่มีใครยอมใคร (?) แต่ก็มีเสียงขัดขึ้นมา

“เอ๋นั่นลูกพี่ร้านรับจ้างสารพัดนี่นา” จู่ๆยามาซากิที่หายตัวไปเคลียทางได้กลับมาเรียบร้อยแต่ดูแล้วหน้าซูบลงไปเยอะ หลังยามาซากิพูดทุกคนที่อยู่ในหน่วยหันไปมองกินโทกิที่ตอนนี้อยู่ในชุดสูทสีขาว จากใบหน้าที่เหมือนปลาตายในตอนนี้ดูเป็นคนที่จริงจัง (?) ลักษณะดูเป็นผู้ดีมีตระกูล (?) สรุปว่าง่ายๆมันเปลี่ยนลุคจากเจ้าคนเอื่อยเฉื่อยไปวันๆมาเป็นคุณชายรูปงาม (?) ช่วงข้ามคืนเนี้ยน๊า!! มองไปด้านซ้ายกับขวาของคุณกินตอนนี้รายล้อมไปด้วยสาวๆซึ่งมันยิ่งไม่น่าจะเป็นไปได้อย่างมากร้อยล้านเปอร์เซ็นต์แต่ตอนนี้มันมาอยู่ให้เห็นตรงหน้าแล้ว

ฮิจิคาตะมองกินโทกิที่ตอนนี้เปลี่ยนตัวเองเป็นหนุ่มไฮโซที่รายล้อมไปด้วยหญิงสาวมากหน้าหลายตาทั้งชาวมนุษย์แล้วชาวสวรรค์....ฮิจิคาตะหรี่ตามองกินโทกิก่อนจะเดินออกไปที่ระเบียงข้างนอกที่ไม่มีใครออกมายืนที่นี่

กินโทกิที่อยู่กลางวงสาวๆบังเอิญหันไปเห็นเหล่ากองกำลังติดอาวุธทอยู่มุมหนึ่งที่ไม่ค่อยเป็นที่สังเกตเขาเห็นเจ้าหัวเห็ดบ้ามายองเนสเจ้าของนัยน์ตาสีน้ำเงิน เห็นอยู่แว่บๆเดินออกไปข้างนอก

“เลดี้ทั้งหลายผมขอตัวสักครู่ได้ไหมครับ” คุณกินโปรยยิ้มอย่างที่ไม่เคยทำให้เห็นมาก่อนทำให้เหล่าสาวๆหลาย(เผ่าพันธุ์)ต่างพากันอ่อนระทวยพากันเอออ่อห่อหมกไปด้วยอย่างว่าง่าย เมื่อแยกตัวออกจากวงล้อมกินโทกิเดินตามฮิจิคาตะที่ออกมายืนอยู่ข้างนอกตรงบริเวณระเบียง

“ว่าไงฮิจิคาตะคุง” คุณกินหันหลังพิงแนวระเบียงส่วนฮิจิคาตะเอาศอกท้าวกับแนวระเบียงไปพร้อมกับการอัดมะเร็งเข้าปอด

“แกมาทำอะไรในงานนี้”

“ใช่ว่าอยากนะฮิจิคาตะคุง...พอหลังจากเที่ยวชมดูงานในเมืองพวกเราก็กลับไปที่ร้านกัน จู่ๆชายชุดดำ(ในเรื่องโคแนน?)ก็ลากตัวชั้นมานี่แล้วจับชั้นใส่ชุดนี่พร้อมกับบอกให้ทำตัวดีๆอย่าหนีออกจากงานอีก ชั้นก็ไม่รู้นะว่าทำไม แถมเปลี่ยนชื่อชั้นเสียด้วยนี่สิเป็นชื่ออะไรก็ไม่รู้ชั้นก็ไม่ได้จำใส่สมองหรอกนะ” คุณกินสาธยายออกมาทางฮิจิคาตะก็ไม่พูดอะไร ตอนนี้เข้ากำลังคิดอยู่...เจ้าหมอนี่ตอนใส่ชุดสูทสีขาวมันเข้ากับสีผมสีเงินที่แตกต่างจากชาวบ้านชาวช่องเขา ใบหน้าที่ติดจะยิ้มตลอดเวลาตอนอยู่ภายในงาน...มันดูดี...แต่พวกสาวๆที่รายล้อมมันมันทำให้ภายในใจมันรู้สึกเจ็...แล้วตูจะคิดไปทำไมให้เปลืองสมองฟะ! ในช่วงที่ฮิจิคาตะคิดถึงสภาวะจิตใจตนเองคุณกินเองก็มองไปยังใบหน้าที่เปลี่ยนสีหน้าเป็นขมวดคิ้วจนจะผูกติดกันอยู่ร่อมร่อคุณกินมองก่อนจะยื่นมือไปแตะยังใบหน้าที่ขมวดคิ้วมันทำให้คนที่ถูกสัมผัสสะดุ้งโหยงก่อนจะได้ด่าเจ้าบ้าของหวานเข้าเส้นเลือดนี้

 

ตูม!!

 

เสียงระเบิดดังขึ้นทำเอาทั้งคู่ผละออกจากกันราวกับต้องไฟที่ทำให้ผิวหนังไหม้ก็ไม่ปราน แต่ทั้งคู่ได้สติเมื่อได้ยินเสียงร้องกรี๊ดของคนในงาน ทั้งคู่วิ่งเข้าไปพบกับกลุ่มคนในหมวกไอ้โม่งสีดำชุดดำ กลุ่มกองกำลังติดอาวุธชินเซ็นกุมิเตรียมตัวรับมือกับสถานการณ์อย่างรวดเร็ว

“ทางออกอยู่ทางนี้ครับทุกท่าน ไม่ต้องห่วงพวกเราจะคอยคุ้มกันทุกคนโปรดอย่าแตกตื่น...อ๊อก!?” คุณคอนโดที่พูดจบก็โดนเหยียบเข้าเต็มที่จนออกกันไปหมดทุกคนก็เห็นสภาพของคุณคอนโดที่ดิ้นชะกระแด่วๆอึดยิ่งกว่าแมลงสาปอยู่ที่ประตูทางออกซึ่งดูแล้วทุกคนไม่สนใจคุณกอริล่าเอ้ยคุณคอนโดแม้แต่น้อย แต่ทุกคนพุ่งความสนใจไปยังกลุ่มก่อการร้ายในหมวกไอ้โม่งชุดดำมากกว่า

“จงส่งตัวคนในรูปมาให้พวกข้านะบัดNow!” ว่าแล้วเจ้าคนที่ใส่ไอโม่งสีดำชุดดำผ้าคลุมม่วงก็โยนรูปมาทางพวกชินเซ็นกุมิ ยามาซากิหยิบรูปขึ้นมาก่อนจะเงยหน้ามองไปยังคุณกินที่ยืนคู่กับฮิจิคาตะ

“มันรูปลูกพี่ร้านรับจ้างนิ...”

“ลูกพงลูกเพ่ที่ไหนฟะ นี่มันรูปเจ้าชายแห่งดาวอูกานด้าชูก้าต่างหากละเฟ้ย! พวกแกต้องส่งตัวเจ้าชายมาไม่งั้นข้าจะบรึ้มแอนหร่อยที่นี่ซะ” และดูแล้วพี่แกเขาจะไม่เห็นคุณกินที่อยู่ข้างหลัง โอคิตะชี้ไปที่ข้างหลังเหล่